:دانلود فایل متن کامل پایان نامه در سایت sabzfile.com

گرایش : مراقبت های ویژه

عنوان : مطالعه اندازه نوآوری و عوامل مرتبط با آن در پرستاران شاغل در بخشهای ویژه مراکز آموزشی درمانی شهر رشت درسال 1392

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی گیلان

دانشکده پرستاری و مامایی شهید بهشتی رشت

مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت

پایان نامه

جهت دریافت مدرک کارشناسی ارشد پرستاری مراقبتهای ویژه

عنوان

مطالعه اندازه نوآوری و عوامل مرتبط با آن در پرستاران شاغل در بخشهای ویژه مراکز آموزشی درمانی شهر رشت درسال 1392

استاد راهنما:

آقای دکتر رسول تبری

اساتید مشاور:

خانم کبری سلامی کهن

دکتر احسان کاظم نژاد لیلی

اسفند 1392

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده پایان نامه درج نمی گردد

(در فایل دانلودی نام نویسنده موجود می باشد)

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد) جستجو در سایت :   

اظهار مسئله

در دنیای امروز توان سازگاری و اداره کردن تغییرات عنصر اصلی موفقیت و بقای هر سازمان می باشد و لازمه کسب این توانائیها توجه سازمان به نوآوری و خلاقیت افراد می باشد. تحولات و دگرگونی های جامعه جهانی امروز، سازمانها را وادار ساخته می باشد تا برای زیستن در چنین محیط متغیر و بی ثباتی به خلاقیت و نوآوری روی آورند و اهداف و گرایش ها و علایق خود را در جهت به کارگیری خلاقیت و نوآوری هدایت کنند. پیش بینی ناپذیری طریقه امور و تحولات آینده که مهمترین ویژگی عصر اطلاعات کنونی می باشد، لزوم در نظر داشتن خلاقیت و نوآوری در سازمانها را بیشتر ساخته می باشد[1]. نوآوری جامه اقدام پوشاندن به یک ایده جدید در انجام کارها با هدف ارتقاء کیفیت محصول یا خدمت ارائه شده به مشتری می باشد[2].

عوامل موثر بر خلاقیت و نوآوری در افراد در دو دسته عوامل فردی و سازمانی طبقه بندی می شوند. عوامل فردی شامل عوامل مربوط به خلق و خوی افراد مثل (اعتماد به نفس، قبول ابهامات، صبر و شکیبایی، نظام فکری کلی گرایی، کنجکاوی زیاد و استقبال از پیچیدگی)[3]، عوامل انگیزشی و عوامل مربوط به علم و تخصص افراد می باشد.   عوامل سازمانی موثر بر نوآوری هم شامل عوامل مربوط به ساختار سازمانی، عوامل مربوط به فرهنگ سازمانی، عوامل مربوط به سیستم آموزشی، عوامل مربوط به سیستم پاداش و عوامل مربوط به امکانات می باشد که با فراهم کردن بستر مناسب جهت پرورش و گسترش خلاقیت و نوآوری در افراد یک سازمان می توان آنها را به مرز آفرینندگی رساند[1]. نتیجه یک مطالعه در یک شرکت تولیدی در سال 2005 در آمریکا نشان داد که با فراهم کردن فرصت نوآوری در بین کارکنان واصلاح ساختار این شرکت برای تقویت نوآوری اندازه درآمد این شرکت %71، رضایت مشتری %76 و بهره وری %71 ارتقاء پیدا نمود[4]. امروزه توافق جمعی بر آن می باشد که سازمانهای موفق سازمانهایی هستند که نوآوری نوک پیکان حرکت آنها را تشکیل می دهد. به تعبیری سازمانهای امروزی برای ادامه حیات بایستی پویا بوده و مدیران و کارکنان آنها بایستی نوآور باشند تا بتوانند سازمان را با این تحولات منطبق ساخته و جوابگوی نیازهای جامعه باشند[1].

اهمیت در نظر داشتن نوآوری در موفقیت سازمانها تنها منحصر به بخشهای تولیدی نبوده بلکه در بخشهای خدماتی و دانشگاهی هم با در نظر داشتن نوع مشتری (بیماران) این مفهوم از اهمیت زیادی برخوردار می باشد[5]. سیستم های بهداشتی درمانی برای ارائه مراقبت با کیفیت و موثر نیاز به توسعه و تقویت نوآوری در بیمارستانها دارند تا بتوانند به صورت موثر نیازهای بیماران را شناسایی کرده و بر اساس این نیازها بهترین روش حل مسئله را انتخاب نموده و به بهترین روش ممکن از منابع انسانی و غیر انسانی و امکانات سازمان بهره گیری نمایند[6]. چالش ها در فراهم کردن مراقبت با کیفیت با افزایش سن افراد در جامعه بشری، افزایش شیوع بیماریهای مزمن، گسترش تکنولوژی اطلاعات و افزایش آگاهی بیماران نسبت به حقوق خود نیاز به نوآوری در مراقبتها را بیشتر می کند. پس بدون نوآوری بیمارستانها مجبور خواهند بود که برای کاهش هزینه ها و حفظ آن و جلب رضایت مددجویان فقط به کارکنان فشار آورند[7]. مخصوصا در محیطهایی که مراقبت متعدد و طولانی مدت ارائه می گردد افزایش نیاز به مراقبت باکیفیت با وجود محدودیت منابع، معضلات خاصی را در رسیدن به یک برایند دلخواه ایجاد می کند[8]. در این شرایط می باشد که  فقط نوآوری می تواند پلی بین مراقبت با کیفیت و کار بالینی اثر بخش، کارآمد و باکیفیت مستقر نماید[6]و[8]و[9]. با در نظر داشتن اینکه حدود %80 از مراقبتهای ارائه شده به مددجویان در بیمارستانها توسط پرستاران انجام شده و با عنایت به اینکه حدود %70 کارکنان بیمارستان را پرستاران تشکیل می دهند، اهمیت در نظر داشتن موضوع نوآوری در این گروه دو چندان می گردد[10]. در همین راستا انجمن بین المللی پرستاران در سال 2009 نوآوری را در زمره مهارتهای حرفه ای مورد نیاز پرستاران قرار داد[11]. نتیجه یک مطالعه درسال 2002 درآمریکا هم که با هدف مطالعه اهمیت نوآوری در پرستاری انجام شده می باشد، نشان می دهد که وجود نوآوری برای آینده پرستاری ضروری می باشد و پرستاران برای تسهیل در ارائه خدمات بهتر و مراقبت با کیفیت بایستی نوآور باشند[12]. مفهوم نوآوری در پرستاری به معنای تبدیل ایده ها به روشها و راه حل های جدید در مراقبت از بیمار می باشد که در نهایت منجر به ارتقای کیفیت مراقبت می گردد[13]. پس بایستی در بین پازل مهارتهای بالینی مهارت حل مساله و نوآوری در مراقبتهایی که به مرور زمان دچار روزمرگی می شوند؛ ادغام گردد[14]. نوآوری در پرستاران باعث افزایش ایمنی بیماران،کارتیمی موثرتر و سریعتر و همچنین باعث کارآمدی، تاثیر، ارائه به موقع مراقبتها به بیمار[15] و در نهایت باعث افزایش کیفیت مراقبتها وارتقاء فرایند پرستاری و بهبود برآیند بستری در بیمارستان می گردد[16]. در مورد تاثیر نوآوری در فرایند درمان بیماران و منافع آن در افزایش ایمنی بیمار و کاهش هزینه درمانی و تشخیصی نتیجه یک مطالعه در بیمارستانی در شیکاکو در سال 2003 نشان داد که تنها تغییر یک پروتکل درمانی (آرام بخش و خواب آور) و بهره گیری از پروتکل درمانی جدید قبل از انجام سی تی اسکن[1] و ام ار ای[2] تا چه اندازه باعث افزایش ایمنی در بیمار، کاهش عوارض، افزایش رضایتمندی بیماران و خانواده آنها، تسریع در فرایند تشخیصی و درمانی و صرفه جوئی حدود 600 دلار در هزینه ها گردید. در این مطالعه انجمن پرستاران این بیمارستان به این نتیجه رسیده بودند که اغلب به دلیل بی کفایتی داروهای خواب آور و آرام بخش بهره گیری شده قبل از انجام سی تی اسکن و ام.آر.آی در کودکان بستری در بیمارستان، این اقدامات تشخیصی به دلیل بی قراری کودکان در وقت مقرر انجام نشده و یا به دلیل عدم وضوح در کلیشه ها چندین بار تکرار شده و کودکان در معرض دوز چند برابر اشعه به دلیل تکرار سی تی اسکن و وحشت ناشی از انجام مکرر ام.آر.آی قرار می گیرند. انجمن پرستاران این بیمارستان پیشنهاد داد که برای آرام کردن و خواباندن بیمار قبل از انجام سی تی اسکن و ام.آر.آی از پروتکل میدازولام داخل بینی به جای روشهای موجود بهره گیری گردد. بهره گیری آزمایشی این پروتکل جدید بسیار موفقیت آمیز و رضایت بخش بوده و درجهت افزایش ایمنی بیمار و کاهش هزینه روش جدید جایگزین روشهای قبلی گردید[17]. در مورد سودمندی نوآوری برای بیماران از بعد نوآوری در تکنولوژی اطلاعات و تبادل اطلاعات پزشکی و پرستاری در جهت  بهبود مداخلات تشخیصی و درمانی و مراقبتی مطالعات متعدد نشان می دهد که با نوآوری در تکنولوژی اطلاعات، پرستاران و پزشکان می توانند نتیجه یافته های بالینی خود در تشخیص و درمان و چگونگی مراقبت را با همکاران خود در سراسر دنیا به اشتراک بگذارند و همدیگر را به چالش بکشانند و بیماران نیز قادر خواهند بود به اطلاعات پزشکی خود در سراسر دنیا و در تمام مراکز درمانی به راحتی دسترسی داشته باشند[5]و[7].

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه ارشد:بررسی تاثیر درمانی روش جراحی پرکوتانه در درمان سنگ های کلیوی در مقایسه با روش جراحی باز در بیمارستان کامکار از سال 1388 تا 1390

اما نوآوری در مراکزی که در آنجا مراقبتهای پیچیده تری به مددجویان ارائه می گردد نظیر بخشهای ویژه از ضرورت بیشتری برخوردار می باشد[14]و[18]و[6]. بخش مراقبت های ویژه در بالین از جذابیت و اهمیت خاصی برخوردار می باشد.  مشکلاتی که در بیماران بخش مراقبت های ویژه شدیداً بدحال نظاره می گردد اغلب حاد، منحصر به فرد بوده و زندگی را تهدید می کند. همچنین امروزه هزینه قابل توجهی از هزینه کل بیمارستان به بخش مراقبت های ویژه اختصاص داده می گردد.(%8 از مجموع هزینه های بیمارستان، %2 از تولید ناخالص ملی در کانادا و %8 از تولید ناخالص ملی در آمریکا) پس بهره گیری از روشهای جدید مراقبتی و قابلیت و توانایی پرستاران این بخش در ابعاد علمی و عملی بسیار مهم می باشد[19]. پیچیدگی مراقبت از بیماران بدحال در بخشهای ویژه باعث شده می باشد که همیشه نتوان در این بخشها تنها به دستورالعملها و پروتکل ها متکی بود و مجموعه ای از فعالیتهای روزمره را در امر مراقبت از بیمار تجویز نمود. برای مثال برای تسهیل ارتباط با بیماران دارای لوله تراشه و خانواده آنها پرستاران به بیش از یک پروتکل نیاز دارند. در چنین شرایطی مراقبت بایستی جامع و منحصر به فرد بوده و برای بیمار سودمند باشد[19]. زمانی که راه حل تعریف شده ای برای حل مشکل بیمار وجود نداشته باشد، پرستار نوآور مراقبتی ارائه می کند که بیمار آن را بسیار شخصی و منحصر به موقعیت خود درک می کند[20]. مطالعه بیماران مبتلا به حوادث عروق مغزی [3] و آفازی هم در سال 2004 در انگلیس نشان می دهد که پرستاران بخش ویژه چگونه با بهره گیری از مهارتهای ارتباطی به عنوان یک اقدام خلاقانه و هنرمندی از طریق حضور بر بالین بیمار، لمس بیمار و همکاری با بیمار راههای جدیدی برای ارتباط پیدا می کنند[14]. پس در راستای رشد روزافزون علم پزشکی و فرایندهای مراقبتی از بیمار، ابهامات تشخیصی و درمانی مددجویان بستری در بخشهای ویژه، کمبود نیروی انسانی و پاره ای مسائل و معضلات دیگر نوآوری در بخشهای ویژه از اهمیت بالائی برخوردار می باشد[18]. در بخشهای ویژه بایستی نوآوری در پرستاران طرفداری و پشتیبانی گردد و به پرستاران آزادی اقدام بیشتری داده گردد تا تمام راه حل های منتج به حل مشکل را ارزیابی و بهترین ایده را انتخاب نمایند[6]. بایستی به آنها اجازه داده گردد راههای غیر معمول و خارج از چهارچوب را  با در نظر گرفتن ایمنی خود و بیماران در امر مراقبت تجربه کنند[21]. مثلا” درامر انتقال بیمار، پرستاران ممکن می باشد با در نظر داشتن شرایط بیمار و امکانات بخش ایده های تازه ای داشته باشند اما به دلیل ترس از شکست ونتایج نامطلوب هیچگاه جرات اقدام نداشته و یا در صورت بروز نتایج نامطلوب جرات فاش کردن آن را نداشته باشند و این تجربه به صورت مخفی برای بسیاری از همکاران تکرار شده و عوارض و هزینه های غیر قابل جبران به بیماران وارد نماید[14]. زیرا که نوآوری همیشه با موفقیت همراه نیست و ممکن می باشد در بعضی مواقع به ایجاد مشکل منجر گردد. در این موردها ریسک پذیری شرط لازم برای نوآوری می باشد پس بایستی پرستاران بخشهای ویژه از فرصت، اختیارات و امکانات لازم در جهت نوآوری برخوردار باشند[22] واین همسو با یافته های ‌کنول و ‌وان [4]در سال 2007 می باشد که در مطالعه خود به این نتیجه رسیدند که قدرت غیر رسمی اعم ازحمایت مالی‌، طرفداری همکاران و طرفداری زیر دستان در داخل و خارج سازمان تاثیر بیشتری بر روی رفتار نو آورانه در پرستاران دارد‌. تصور بر این می باشد که داشتن قدرت سازمانی و در اختیار داشتن منابع در پرستاران باعث می گردد‌ که نوآوری که شامل شکل‌گیری افکار جدید می‌باشد در آنها بیشتر گردد[23].

به دلیل آنکه نوآوری به عنوان جزیی از صلاحیت های اساسی حرفه ای می تواند در طول زمان  از طریق آموزش کسب شده و پرورش یابد از این رو در نظر داشتن وضعیت موجود و ارتقای آن ضروری می باشد[24]. به علت فقدان سنجش و ارزیابی نوآوری در پرستاران در کشور ما اهمیت و ضرورت آن به خوبی احساس نشده و اطمینان از مطلوب یا نا مطلوب بودن آن حاصل نمی گردد. از جانب دیگر تا زمانی که نوآوری مورد سنجش و اندازه گیری قرار نگیرد امکان برنامه ریزی در جهت تقویت و افزایش آن وجود نداشته در نتیجه بهبود و تعالی سازمان میسر نبوده یا لااقل مشکل خواهد گردید. از طرفی عدم درک و شناخت صحیح مدیران مانند مدیران پرستاری از عوامل تاثیر گذار بر نوآوری موجب عدم تقویت، تضعیف و حتی از بین رفتن نوآوری در کارکنان شده و مانع نهادینه شدن این خصیصه ارزشمند در سازمان می گردد.

در این پژوهش کوشش خواهد گردید با مشخص کردن اندازه نوآوری در پرستاران بخش های ویژه و عوامل مرتبط با آن ملزومات در نظر داشتن مفهوم نوآوری در واحدهای ارائه خدمات مراقبتی  بعنوان یک مولفه تاثیرگذار بر ارتقاء کیفیت خدمات بهداشتی درمانی در حد امکان فراهم گردد.

[1]-Computerized Topographic Scanner

[2] -Magnetic Resonance Image

[3] -Cerebrovascular Accident

[4]-Knol & Van

تعداد صفحه :88

قیمت : 14700 تومان

بلافاصله پس از پرداخت لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می گردد.

پشتیبانی سایت :        ****       [email protected]

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  *** ***

دسته‌ها: پزشکی